Antzinako ipuina: behia eta sugea

Hizlaria(k): Juanita Errasti (1930)
Herria: Aramaio (Araba)

Amari entzundako ipuina. Auzoan bertan, baserriren batera suge bat joaten omen zen behiaren esnea edatera; sugea joaten ez zenean, behiak deitu egiten ziola esaten zen.

Transkripzioa

- Beste … Entzunda daukazu zuk subien holan konturik e, ganauetara juaten zian subiak edo halako zerik eta?
- Entzunde dauket, gure amai entzunde dauket, e, gabien-gabien esnie eraten jueten zala. Hemen bertan, e? Hemen auzuen nunbaitten, etxen batera. Eta behixek, agiri ez zanien, orrue eitten auela.
- Haura etorri zain?
- Bai! Deittu eitten ei zotsen eta gero esnie eraten jueten ei zan. Hori, hori entzunde badauket, e?
- Ta hori zelan, zer, zer jueten zan edo zer…?
- Ba, etxe... Han egongo zan subioi ta, ba nozbaitten e, gustauko zan eta gero gustau eingo jakon. Eta gero behixe be, ba harek suabe egingo utsen eta, behixe be gustora eta, behixek deittu eitten utsela. Hori gure amai entzunde nau, e? Bere aittek-edo esaten auela. Ta gabien, aillegeta... agiri ez zanien, behixe orrueka hasten zala. Eta gero ensegira urteten auela nunbaittetik subiorrek.
- Hari titittik esnia…
- Esnie eraten ei zutsen! Hori, hori entzune da, e?
- Bai, bai, bai!
- Egixe bada “bien”, guzurre bada... “también”
- También!
- Baiñe gure amak esaten auen hori, e?

Egilea(k):

Informazio gehiago: Antzinako ipuina: behia eta sugea

Ipuinak, mitoak eta istorioak